Birincisi bizleri kutsallık ya da Mesih’e benzerlik yolunda bir kenara ayırırlar. Sakramentler Mesihte sahip olduğumuz yeni kimliği tanımlarlar ve bizleri bu kimliğe uygun bir biçimde yaşamaya çağırırlar. Vaftiz bizlerin Mesihle birlikte gömüldüğümüzü, eski benliğimize öldüğümüzü gösterir. Bizler artık Mesihte yeni bir yaşama dirildik, Tanrının tarih içindeki yeni bir dönemine dirildik. Mesih’in bizlere kendini karşılıksız olarak verdiği sofrayı hatırladığımızda bizler de kendimizi sevgide başkalarına karşılıksız verebiliriz. Ancak, Sakramentleri şöyle algılamamalıyız. Sakramentler bizleri dünyadan ayrı kılmaz. Bizi dünyadan ayrı kılan sakramentler dünyayı dışlamaya mazeret olarak kullanılamaz. Sakramentler bizlerin gururla dünyaya bakıp, ben kurtuldum sen kurtulmadın diye dışlamamıza izin vermezler. Buna yol hazırlamazlar.
okumaya devam edin…

Sakrament, “sır” anlamına gelir. Ancak bu sır, kimsenin bilmemesi gereken bir sır deÄŸildir. Bu sır, Ä°sa Mesih’ten önce saklı kalmışsa da; Ä°sa Mesih’ten sonra elçiler tarafından, tüm uluslara açıklanmıştır. Bu sır, Müjde’nin içinde bulunan Tanrı bilgisidir. Bu sır, öyle yüce ve kutsal bir sırdır ki; Tanrı, ancak biz fiziksel bedenlere sahip olan insanlara, yine fiziksel olarak anlayabileceÄŸimiz ÅŸekilde sunmuÅŸtur. Sakramentler, fiziksel ögelere iliÅŸtirilmiÅŸ Tanrı’nın Mesih’de sunduÄŸu vaatlerdir. Mesih’deki sevgisinin görünür hal almasıdır.
Bu yazının tamamını okumak için burayı tıklayın.