Kutsal Kitap’ı (Tevrat, Zebur ve Ä°ncil) kesinlikle kabul etmemizin nedeni O’nun Tanrı’nın kendisinin bize esinleyerek vermiÅŸ olmasındandır. Bu yüzden her imanlı bu kitabı yaÅŸamının mutlak yetki kaynağı olarak kabul etmelidir. Biliyoruz ki, Kutsal Kitap, Tanrı sözüdür. Ve Tanrı kendi istek ve emirlerini bu kitap aracılığıyla insanoÄŸluna bildirmiÅŸtir. EÄŸer Tanrı’yı tek yetkili olarak kabul ediyorsak, Kutsal Kitap’ın yetkisini de kabul etmemiz gereklidir.
O’nu okurken ya da çalışırken de bu yetkiyi ciddiye almalıyız.
“Kutsal Yazıların tümü Tanrı esinidir ve öğretmek, azarlamak, yola getirmek ve doÄŸruluk konusunda eÄŸitmek için yararlıdır” (2. Timoteyus 3:16).
Tanrı Sözünün yetkisini kabul ettiÄŸimizde dolaylı olarak bir söz vermiÅŸ oluyoruz. Bu da Tanrı Sözünün dediklerini yerine getirmektir. Yetkiye boyun eÄŸmek, pratikte uygulamayı gerektirir. Tanrı sözünün sadece okuyucuları olmaktan daha ileriye bir adım atmamız gerekir. Bu da uygulamaktır. Tanrı sözünü ve Tanrı’nın bizden ne istediÄŸini öğrendikçe, bunu uygulamamız da gerekecektir. Kutsal Kitap’ın yetkisi sadece O’nu kabul etmek deÄŸil, kabul edip hayata geçirmektir. Tıpkı Yakup’un dediÄŸi gibi: “Tanrı sözünü yalnız duymakla kalarak kendinizi aldatmayın, bu sözün uygulayıcıları da olun” (Yakup 1:22).”
Yazan: Banu Çelik
