KeÅŸke her yapı sapasaÄŸlam olsaydı. Depremlerde çöken konutlar, sele kasırgaya dayanamayan binalar, emekçilerin canını yutan ocaklar. Ve en önemlisi, yaÅŸam yolculuÄŸu bozukluÄŸa, kötülüğe her an açık olan insan. Onun yaratılışına ve sonrasına iliÅŸkin ÅŸunlar yazılmıştır: “Tanrı insanı kendi benzeyiÅŸinde yarattı. Onu Tanrı’nın benzeyiÅŸinde yarattı; onları erkek ve diÅŸi yarattı” (Yaratılış 1:27). “Tanrı insanı doÄŸru yarattı; ama onlar pek çok düzen aradılar” (Vaiz 7:29). Budur üzücü geliÅŸim.

Kutsal-kusursuz Yaratan elbette bozuk insanı yaratamazdı. O’nun Yaratıcı’lığına inanan, her yapıtı kusursuz yaptığını kabul eder. O ÅŸu bilgiyi verir Kutsal Sözü’nde: “YüceliÄŸim için yarattğım, ona biçim verdiÄŸim, evet kendisini oluÅŸturduÄŸum, adımla çaÄŸrılan her insanı ‘getir’ diyeceÄŸim” (YeÅŸaya 43:7). Yazıklar olsun! YaÅŸam düzeniyle Yaratanı’nı yüceltmeye yaratılan insan tam tersine, yapıcısına yüz karası olmuÅŸ: “Tanrı’nın adı uluslar arasında sizin yüzünüzden kötülenmektedir” diye yazılıdır din baÄŸlılarına (Romalılar 2:24). Ne denli acıklı bir görünüm, deÄŸil mi?

İnsan tarihin hangi döneminde bozuldu? Atalarımızın Tanrı istemini bir yana itip iblisin istemini uyguladıkları an! Atalarımız iblise uyruk olmayı seçti, kutsal kusursuz yaşamdan günahlı yaşama geçti. Bunu kişisel karar ve istekleriyle yaptılar. Ve tüm insanlık ailesinin başı, kökeni, pınarı niteliğinde bu güzelim soyun her kuşağını, her canını boyunlarına aldılar. Kutsal Söz buna ‘Özgün ve Kalıtımlı Günah’ demiş. Yapımız çürüktür. Irk, ulus, dil, din, siyasi tutum, eğitim ve daha her ne varsa, temelde hepimiz günah yargısı giymiş sağlıksız Adem çocuklarıyız. Birinin Adem’e dayanmadığını savlaması, elmanın elma ağacında yetişmediğini savunması gibidir. Ama hiç kimse salt Adem’in günahlılığı sonucunda yargılanmaz. Herkes özgür isteğiyle günah işler, ardından da din şartlarına, törelerine sarılarak günahını sildirmeye çabalar. Çürük elmanın çürüklüğünü gidermeye çabalamak gibidir bu.
okumaya devam edin…

Hayatımızda Kutsal Kitap’ın yeri ne? Kitaplığımızda tozlanan bir kitap mı, yoksa her gün okuyup danıştığımız bir otorite mi? Tanrı sözünü her gün okumalı, her gün çalışmalıyız. Çünkü O’nun sözü bilgelikle dolu, hayatımız için bereket kaynağıdır. Tanrı’ya güvenenler asla mahvolmadı, yarı yolda kalmadı. Bizlerde O’nun sözünü dinleyelim, okuyalım ve uygulayıcıları olalım.

…Güdülerimizin olduÄŸu yüreklerimizi incelemeyi ve tek başına kazanmayı reddettiÄŸimizde; ruhsal huzursuzluklarımız artıyor. Ä°liÅŸkiler ve etkinliklerin çoÄŸuna eÅŸlik eden döküntüleri, canlılığımızın kaldırdığı gibi Tanrı’nın iÅŸlerinde iÅŸlek olarak, etken kalarak, doÄŸru ÅŸekilde devam ederek kendi kendimizi eÄŸitebiliriz. Yalnızlık anlarında, kendi kenimizi incelemenin güç çalışmasını tek başına ele alarak ve kendimizi geriye doÄŸru çekerek disiplin altına almadıkça; dinginlik, yalnızca ufak bir düş olarak kalacaktır. Nasıl iÅŸleÄŸim olabilir.. ve bir son gibi ne kadar boÅŸ ! Sözcükleri söylüyoruz, ama onların hiçbir anlamı yok. Kendimizi yaÅŸamayan doÄŸrularda gidip gelirken buluyoruz ve bir ruhanilik uyduruyoruz.
Devamını okumak için tıkla!

Hiçbir ÅŸey Tanrı konusunda yapılan sadık, içten ve sürekli bir araÅŸtırma kadar insan aklını daha fazla geniÅŸletemeyecek; insan ruhunu daha fazla büyütmeyecektir. Kederinizi kaybetmek ister miydiniz? Ãœzüntülerinizi atıp kurtulmak ister miydiniz? O zaman gidin ve kendinizi Tanrı’nın derin sularına bırakın; O’nun uçsuz bucaksızlığında kaybolun ve kendinizi dinlenmiÅŸ, tazelenmiÅŸ ve canlanmış bulun. Tanrı konusunda derin derin düşünmekten baÅŸka, ruha böyle huzur veren; üzüntüleri ve kederleri böyle dindiren; felaket rüzgarlarına böyle huzur getiren baÅŸka hiçbir ÅŸey bilmiyorum.
Charles Haddon Spurgeon
okumaya devam edin…