Evet, O gerçekten dirildi! Herkesin Diriliş Bayramını kutlarız.

Şabat Günü`nü izleyen haftanın ilk günü, tan yeri ağarırken, Mecdelli Meryem ile öbür Meryem mezarı görmeye gittiler. Ansızın büyük bir deprem oldu. Rab`bin bir meleği gökten indi ve mezara gidip taşı bir yana yuvarlayarak üzerine oturdu. Görünüşü şimşek gibi, giysileri ise kar gibi bembeyazdı. Nöbetçiler korkudan titremeye başladılar, sonra ölü gibi yere yıkıldılar. Melek kadınlara şöyle seslendi: “Korkmayın! Çarmıha gerilen İsa`yı aradığınızı biliyorum. O burada yok; söylemiş olduğu gibi dirildi. Gelin, O`nun yattığı yeri görün. Çabuk gidin, öğrencilerine şöyle deyin: `İsa ölümden dirildi. Sizden önce Celile`ye gidiyor, kendisini orada göreceksiniz.` İşte ben size söylemiş bulunuyorum.”

Kadınlar korku ve büyük sevinç içinde hemen mezardan uzaklaştılar; koşarak İsa`nın öğrencilerine haber vermeye gittiler. İsa ansızın karşılarına çıktı, “Selam!” dedi. Yaklaşıp İsa`nın ayaklarına sarılarak O`na tapındılar. O zaman İsa, “Korkmayın!” dedi. “Gidip kardeşlerime haber verin, Celile`ye gitsinler, beni orada görecekler.”

Kadınlar daha yoldayken nöbetçi askerlerden bazıları kente giderek olup bitenleri başkâhinlere bildirdiler. Başkâhinler ileri gelenlerle birlikte toplanıp birbirlerine danıştıktan sonra askerlere yüklü para vererek dediler ki, “Siz şöyle diyeceksiniz: `Öğrencileri geceleyin geldi, biz uyurken O`nun cesedini çalıp götürdüler.` Eğer bu haber valinin kulağına gidecek olursa biz onu yatıştırır, size bir zarar gelmesini önleriz.” Böylece askerler parayı aldılar ve kendilerine söylendiği gibi yaptılar. Bu söylenti Yahudiler arasında bugün de yaygındır.

On bir öğrenci Celile`ye, İsa`nın kendilerine bildirdiği dağa gittiler. İsa`yı gördükleri zaman O`na tapındılar. Ama bazıları kuşku içindeydi. İsa yanlarına gelip kendilerine şunları söyledi:
“Gökte ve yeryüzünde bütün yetki bana verildi. Bu nedenle gidin, bütün ulusları öğrencilerim olarak yetiştirin; onları Baba, Oğul ve Kutsal Ruh`un adıyla vaftiz edin; size buyurduğum her şeye uymayı onlara öğretin. İşte BEN, dünyanın sonuna dek her an sizinle birlikteyim.”

(KUTSAL KİTAP, MATTA 28.BÖLÜM)

Kilise Babalarından Mektuplar Serisi 7.Bölüm
Sardi’li Meliton’un Paskalya Vaazı’ndan…
Ben sizi diriltip, göklerde olan Baba’yı göstereceğim. Sağ elimle sizi yükselteceğim.
Sevgili kardeşlerim, iyice dikkat edin: Paskalya’nın gizi yeni ve eskidir, ebedi ve zamansaldır, bozulabilen ve bozulmayan, ölümlü ve ölümsüzdür. Yasa’ya göre eskidir; Söz’e göre yenidir; şeklinde zamansal, lütfunda ebedidir; kuzunun kurbanı ile bozulabilen, Rabbin yaşamı ile bozulmayandır; toprağa gömülmesi ile ölümlü, ölülerin arasından dirilişi ile ölümsüzdür.

Yasa eskidir, fakat söz yenidir; şekil zamansaldır, lütuf ebedidir; kuzu bozulabilendir, fakat bir kuzu gibi kurban edilip, Tanrı olarak dirilen Rab bozulmazdır.
“Boğazlanmaya götürülen Kuzu gibi ve kırpıcılar önünde dilsiz duran koyun gibi, ağzını açmadı” (Yşa. 53,7).
Simge geçti ve ifade edilen gerçek sonucuna vardı: bir kuzu yerine, her şeyi özetleyen Tanrı-insan Mesih.
Bunun içindir ki, kuzunun kurban edilmesi, Paskalya’nın kutlanması ve yasanın yazılışının sonucu İsa Mesih’tir. Eski yasada her şey Mesih için oluyordu. Yeni düzende oldukça üstün bir biçimle, her şey Mesih’e yöneliyor.
DEVAMINI OKUMAK İÇİN TIKLAYIN!