Kutsal’ın yaşamı Mesih’in sevgisidir. Pavlus bize, Tanrı için yaşıyor olabilmek için yasa karşısında ölü olduğunu söylemektedir. Bunu söyleyebilmesinin sebebi kendisini seven Mesih’e olan imanla yaşamasıydı (Galatyalılar 2:20). Tıpkı yaşamları gibi, kutsalların huzuru da Mesih’in sevgisiyle sarılmaktadır. Bir imanlı, Rab İsa ruhuna gülümsemediği sürece ne yaşayabilir ne de sevinebilir. Ancak eğer İsa Mesih sadece bu gülümseyi gösteriyorsa ve sevgisinin ışığında parlıyorsa, imanlılar, herşeyde, hatta en kötü zamanda bile sadece nasıl yaşayacaklarını değil nasıl sevinmeleri gerektiğini de bilirler. İşte bu nedenle Elçi, Efesliler için Baba Tanrı’ya ettiği bu duada sıkıntılarda güçsüz düşmemeleri için bilgiyi aşan Mesih’in sevgisini bilmeleri için yalvarmaktadır. İmanlılar için Mesih’in sevgisi herşeyden aşkın olarak, kelimelerin de ötesindedir. Mesih’in sevgisinden zevk alanlar bu sevgiyi nasıl tanımlayacaklarını bilemezler. Kutsal Yazı birşeyin yüceliğini bu şekilde, yani kelimelerin yetmeyeceği şeklinde olduğunu söyleyerek tanımlamaktadır. Pavlus, üçüncü göğe alınan birisinden bahsettiğinde bu kişinin sözle anlatılamayacak şeyler duyduğunu söylemektedir (2. Korintliler 12:2-4). Mesih’in sevgisinin imanlılar için olan aşkınlığı öylesinedir ki hiçkimse, hiçbir insan veya melek dili bunu tam olarak anlatmaya yetmemektedir.

En ruhsal matematikçi bile Mesih’in sevgisinin bütün boyutlarının orantısını bulmakta yetersizdir. Bedenin o ufak oyuğu olan göz nasıl güneşin bütün ışığını alamazsa, ruhun o büyük gözü olan bilgi de Mesih’in sevgisinin parlaklığını tam olarak kavrayamaz.

Yazan: John Durant
Çeviren: Yüce Kabakçı
Bu yazı www.yucelutuf.com’un izniyle yayınlanmaktadır.
Kullanmak, dağıtmak ve çoğaltmak isteyenler yucelutuf@gmail.com’a mail atabilirler.