Senin için kötü yoktur, yalnız senin için deÄŸil ama bütün evren için de, çünkü onun dışında senin kurmuÅŸ olduÄŸun düzeni bozacak ve dağıtacak hiçbir ÅŸey çıkmaz, iÅŸin ayrıntısında, bazı öğeler baÅŸkalarıyla uyum içinde olmadıklarından, onları kötü olarak sayarız. Oysa bu aynı öğeler daha baÅŸkalarıyla uyum içinde olurlar, bu yüzden de iyi olurlar. Bunlar kendilerinden de iyidirler. Kendi aralarında uyum saÄŸlayamayan bu öğelere, rüzgarlarla ve bulutlarla kaplı göğüyle dünya diyoruz. “Bu ÅŸeyler olmamalı” demiyorum. Bununla birlikte onları ayrı ayrı incelediÄŸimde, daha iyi olmalarım isteyebilirim, yine de seni bu ÅŸeyler için bile yüceltmeliyim. Çünkü herÅŸey seni yüceltmemiz gerektiÄŸini bağırıyor: “Yeryüzündeki ejderhalar, uçurumlar, ateÅŸ, buz, kar, dolu, sözünün aracı olan fırtınalar; daÄŸlar ve bütün tepeler, meyve aÄŸaçları ve bütün serviler, hayvanlar ve bütün sürüler, sürüngenler ve bütün kanatlı kuÅŸlar, yeryüzü kralları ve bütün halklar, prensler ve dünyanın bütün yargıçlan, delikanlılar ve bakireler, yaÅŸlılar ve gençler herkes adım yüceltsin”. Tanrım, Göklerdeki varlıklar seni yükseklerden yüceltsin, meleklerin ve bütün güçler seni yüceltsin, güneÅŸ ve ay, bütün yıldızlar ve ışık seni yüceltsin, göklerin gökleri ve göklerin altındaki sular da adını yüceltsinler. Bütünüyle ele aldığımdan varlıkların daha iyi olmasını arzu etmiyordum; kuÅŸkusuz yukardaki öğeler aÅŸağıdakilerden daha iyi geliyordu bana; ama saÄŸlıklı düşününce bütün, tek tek ele alındığında yukardaki öğelerden daha iyi geliyordu.
okumaya devam edin…