İnsan Tanrı Konusunda Yalnızca İki Seçeneğe Sahiptir
Aslında insan Tanrı konusunda yalnızca iki seçeneğe sahiptir. O zaman bize düşen sadece iki seçenek bulunmaktadır. Yaratılmış olarak ya Tanrı'yı yüceltip O'ndan sonsuza kadar zevk almak ya da bunun tam aksini yapmak. Bunun ikisi arasında olabilecek, durulabilecek her hangi bir yer yoktur.
Biz yolda yürürken, gezerken, çalışırken, otururken, kalkarken, ibadet ederken, dua ederken hep O muhteşem hükümranın yarattığı, tamamladığı yeryüzünde, göğün altındayız. Ve kısacası aslında hepimiz O'na ait olduğumuz için herkesin böylesi bir tek hükümranın önünde diz çökmekten ve O'na yücelik vermekten başka çıkar yolu yoktur. Ve böyle bir hükümranın, "Mesih Rab'dir" diye bize ilan ettiği müjdesinin ardı sıra gitmekten başka da aslında yolumuz yoktur.
Biz Tanrı’yı Yüceltmek İçin Yaratıldık
Westminster İnanç Açıklaması’nın Kısa Katekizm'inde (ilmihalinde) şöyle bir soru yer almaktadır: "Mesih krallık görevini nasıl yapar?" Bunun cevabı, "Mesih krallık görevini, bizleri Kendisine boyun eğdirerek, bizleri yönetip koruyarak, Kendisinin ve bizim bütün düşmanlarımızı zapt ederek ve yenerek yapar" demektedir.
Bizi zevk için ezip geçecek bir Tanrı'ya aslında güvenmemiz ve hatta saygıdan kaynaklı bir korku duymamız mümkün değildir. Fakat bizlerin uğruna kendi ellerine çiviler çaktırabilecek olan bir Tanrı'ya yürekten bir saygı ve bu saygıdan kaynaklı korku duyarız. Ve yürekten güveniriz.
Bu nedenle, Reform geleneğindeki bir Hristiyan için Tanrı'nın egemenliğinin kurtaran lütfü her zaman esas olandır. Yani Luther'in lütfü vurgulaması, Calvin'in öğretisinde Tanrı hükümranlığını öne çıkarmak şartıyla lütfün ne denli önemli olduğunun dile getirilmesi şeklinde yerini bulmaktadır. Her şeye kadir, her şeyin sahibi, evrenin hakimi olan o yüce Yaratan o görkeminin ifadesi olarak yaptığı her şeyi lütfundan dolayı yapmaktadır. Mesih İsa'da bize sağlanan kurtarış, bağışlanma, sonsuz yaşam hep bu hükümran Tanrı'nın lütfunun bize dökülmesidir. Bu geleneğin samimi inanlısının bakış açısı hep bu en zirve noktadan başlamaktadır.
Yaratan ve Yaratılan Arasında Önemli Bir Ayrım Vardır
Kutsal Kitap teolojisi her zaman yaratan ve yaratılan arasındaki o önemli ayrımı vurgulamaktadır. Yani insan yaratanı kendi aklına, nedenlerine, düşüncesine, algılarına göre şekillendiremez. İnsan sınırlıdır. Bu bağlamda yeniden vurgulamak gerekirse Tanrı’nın var oluşu bize bağlı değildir. Yu. 5:26'da şöyle diyor: "Çünkü Baba, kendisinde yaşam olduğu gibi, Oğula da kendisinde yaşam olma özelliğini verdi". Yaşam ve her şey O'ndan geldiğine göre ve her şeyin çıkışı Kendisine ait olduğuna göre Tanrı, Kendisi dışında hiçbir şeye bağlı değildir.
Her şey Kendisine bağlı ve Kendisinden kaynaklı olduğuna göre, Tanrı Kendi sınırsızlığında değişmezliğin de abidesidir. Bu nedenle "Her bakımdan değişken, kararsız olan kişi Rab'den bir şey alacağın ummasın" (Yak. 1:7) ayeti doğrultusunda kararsız, değişken ve sınırlı olan insanın Rab'le kolay bir bağı olması, Rab lütuf göstermedikçe mümkün de değildir. Bu nedenle, Tanrı'yı tanımlamak, anlamak, varlığına karar verip vermemek insanın kararlarına bağlı değildir.
Kutsal Kitap’tan Ayetler
Benim yüzümden insanlar size sövüp zulmettikleri, yalan yere size karşı her türlü kötü sözü söyledikleri zaman ne mutlu size! Sevinin, sevinçle coşun! Çünkü göklerdeki ödülünüz büyüktür. Sizden önce yaşayan peygamberlere de böyle zulmettiler.”
—
Kategoriler
Hristiyan Blog nedir?
Son Eklenenler
- Luigi Padovese Öldürüldü!
- Ücretsiz Duvar Kağıdı
- Matta 27.Bölüm Animasyon
- GEL – Türkçe Hristiyan İlahisi
- Nuh’un Gemisi Bulundu
- Kutsal Kitap’ın Yazıldığı Diller
- Malatya Katliamı’nın 3.Yılı
- Hindistan’da Budistlerin Saldırısı
- Yuhanna 1.Bölüm
- Lütuf Cafe
- Diriliş Bayramınız Kutlu Olsun!
- Kutsal Cuma
- Evlilik Kararı Verebilmek
- Açıklamalı Kutsal Kitap
- Tanrı’nın Reçetesi