…Güdülerimizin olduÄŸu yüreklerimizi incelemeyi ve tek başına kazanmayı reddettiÄŸimizde; ruhsal huzursuzluklarımız artıyor. Ä°liÅŸkiler ve etkinliklerin çoÄŸuna eÅŸlik eden döküntüleri, canlılığımızın kaldırdığı gibi Tanrı’nın iÅŸlerinde iÅŸlek olarak, etken kalarak, doÄŸru ÅŸekilde devam ederek kendi kendimizi eÄŸitebiliriz. Yalnızlık anlarında, kendi kenimizi incelemenin güç çalışmasını tek başına ele alarak ve kendimizi geriye doÄŸru çekerek disiplin altına almadıkça; dinginlik, yalnızca ufak bir düş olarak kalacaktır. Nasıl iÅŸleÄŸim olabilir.. ve bir son gibi ne kadar boÅŸ ! Sözcükleri söylüyoruz, ama onların hiçbir anlamı yok. Kendimizi yaÅŸamayan doÄŸrularda gidip gelirken buluyoruz ve bir ruhanilik uyduruyoruz.
Devamını okumak için tıkla!