Kilise Babalarından Mektuplar Bölüm 6: Antakyalı Teofilos’tan Autolikus’a Mektup
Ä°stersen iyileÅŸebilirsin. Kendini Hekim’e teslim et ve O ruhunun ve yüreÄŸinin gözlerini açacaktır. Bana: Tanrı’nı göster, desen, ben de sana: İçindeki insanı gösterirsen ben de sana Tanrı’mı gösteririm, derim. O halde, ruhunun gözlerinin gördüğünü ve yüreÄŸinin kulaklarının duyduÄŸunu göster bana. Nitekim vücudun gözleri ile görenler, bu dünyasal yaÅŸamda cereyan eden olayları algılayıp araları deÄŸiÅŸik olan ÅŸeyleri ayırırlar: aydınlık ve karanlık, beyaz ve siyah, güzel ve çirkin, ahenkli olanla karışık olanı, ölçülü olanla olmayanı, kısımlarında fazlalığı olanla eksikliÄŸi olanı. Kulaklara uygun olanlar için aynı ÅŸey söylenebilir, yani keskin, ağır ve tatlı sesler gibi. Tanrı’yı görme konusunda yüreÄŸin kulakları ve ruhun gözleri aynı ÅŸekilde davranırlar. Nitekim Tanrı onu görebilenler, yani gözleri olanlar tarafından görülebiliyor. Oysa bazılarının gözleri iyi seçemediÄŸinden güneÅŸi göremiyorlar. Bununla birlikte, körler görmüyor diye güneÅŸin ışık saçmadığı sonucuna varamayız. Bu da doÄŸru olur, çünkü körler kendi karanlıklarını kendilerine ve gözlerine baÄŸlıyorlar.
DEVAMINI OKUMAK İÇİN TIKLA!