Tanrısal Üzüntü

Kardeşler, umudu olmayan öbür insanlar gibi kederlenmemeniz için, gözlerini yaşama kapamış olanlar konusunda bilgisiz kalmanızı istemiyoruz. (1. Selanikliler 4:13)

Duygularının dizginlerinin başıboş olmamasına dikkat etmelisin yoksa seni üzüntünün içerisinde daha da fazla günaha sürükleyebilirler. O gözyaşlarını ölüler için değil, günahların için yaktığın ağıtlar için dökmelisin. Tıpkı hiçbir umuda sahip olmayanlar ve görkemli ve sonsuz yaşama götürecek olan mükemmel diriliş umuduna sahip olanlar arasında bir fark olması gerekiyorsa, çektiğin üzüntü konusunda seninle diğerlerinin arasında da bir fark olması gerekmektedir. Elçi Pavlus, ‘bilgisiz kalmanızı istemiyoruz’ demektedir. Diğerleri bu bilgiye sahip değildir ve bu yüzden üzüntülerini en aşırı derecede yaşamaktadırlar fakat ben sizlerin bu kişiler gibi üzülmenizi istemem. Rab’de ölenlerin ölümlerinin, mutlaka uyanacakları bir uyku olduğunu, mezarlarının, dirilişin sabahı gelip çattığında içlerinden çıkacakları bir yer olduğunu bilmiyor musunuz? Bundan da öte şu anda ruhlarının Baba Tanrı, Mesih ve sonsuz Ruh ile birlikte olarak sayılamayacak kadar çok melek ve kutsalın arasına katıldıklarına, devamlı sevgi içerisinde, devamlı bir şekilde Tanrı’dan zevk aldıklarına ve İsa’nın kanıyla kurtarması, Kutsal Ruh’un sonsuz yaşamın mirasçıları olarak belirlemesi için Tanrı’nın onları seçtiğine iman etmiyor musun? Onlar sevinç içindeyken sen hala yakınacak mısın? Onlar övgü ilahileri söylerken sen ağıtlar mı yakacaksın? Onlar yüceltildiği için mi kendini sıkıntı içerisinde bulacaksın? … Eğer seninle konuşabilselerdi şunları duyardın: ‘Sen her gün sıkıntı içerisindesin, biz ise sonsuz esenlik, rahat ve zafer; sen günah ve Şeytan’ın tehlikesiyle yaşamaktasın, biz ise bunlardan tamamen kurtulduk; RAB’be olan sevgin mükemmelden çok uzak iken bizlerin sevgisi hiçbir şeyle karşılaştırılamaz; bizlerin Tanrı, Mesih ve sonsuz yaşamın görkemi hakkında bildiklerimizi bilmiyorsun, bizim gördüklerimizi görmüyor, bizim tadını çıkardıklarımızı tadamıyorsun, bu yüzden gözyaşlarını bizim için değil kendin için harca, bizim için değil kendin için ağla… Dua ediyor, bekliyor ve bizim olduğumuz yerde olmayı ümit ediyorsun, biz ise senin olduğun yerde olmayı artık asla istemiyoruz. Biz senin yaşadığın evden daha iyisine, sahip olduklarından daha iyisine, çalıştığın işten daha iyisine, ve kendini meşgul ettiğin şeylerden daha iyisine sahibiz. Bu yüzden kendin için üzül, bizim için değil’

Yazan: Thomas Doolittle
Çeviren: Yüce Kabakçı (www.yucelutuf.com)