Tarihin korkutucu, yürek burkucu görünümü giderek kötüleþen haksızlıklar zinciriyle daha da çok boy alıyor. Bir adaletsizlik öncekini bastırıyor. Akla doÄŸal bir soru gelebilir: Parlak denebilecek bir sayfayı oluÅŸturmayan tarihin en sarsıcı ve aÄŸlatıcı haksızlık olgusu acaba nedir, kime olmuÅŸtur? Bu konuda çeÅŸitli düşünceler var. Ama kötü insanın en iyi insana uyguladığı o üzücü adaletsizlik eylemi hiç kimsenin dikkatinden kaçamaz. Tanrı Sözü ÅŸu açıklamada bulunur: “Ama biz daha günahlıyken Mesih bizim yerimize öldü. Tanrı bize sevgisini bununla kanıtlıyor” (Romalılar 5:8).

Tanrı sevgisinin somut ve köklü kanıtı budur: Hakka adalete hiç saygısı olmayan din baÄŸnazı insanların yargılamasıyla ölüme gönderilen Mesih, ÅŸu haksızlık dünyasında Tanrı sevgisinin etkin belgesi ve göstergesidir. Isa Mesih insanların günahı için ölürken altı saat süreyle çarmıhta ruh ve beden iÅŸkenceleri çekti. Ne demekti, tüm çaÄŸlarda tüm insanların günah yargısını taşımak? Haç üstünden yedi kez konuÅŸtu. Bunların ilki ÅŸudur: “Ey Baba, onları bağışla; çünkü ne yaptıklarını bilmiyorlar!” (Luka 23:34).

Tarihin bu en belirgin haksızlığını bilgisi egemenliği tartışma kaldırmayanTanrı hak ve adalet yöntemine dönüştürdü. Budur, aklı sarsan Tanrı eylemi! Kurtarıcı Isa düşünceyi sarsan insan kötülüğünü Baba’ya yükselttiği bu duygulandırıcı dilekle karşıladı. Bununla Tanrı sevgisini, affetme gücünü sergiledi. İdam yargılısı iki eşkıyanın ortasında asılmıştı O. Bu da öbürler gibidir dercesine! Ne yazık! Asılı haydutlardan biri haçta adalete uyanırken, öbürü gözlerini yumdu, yüreğini sertleştirdi, adaletsizliğinde öldü. Hakkı çiğnemeye eninde sonunda hak yargı yaraştığını kavramak istemedi.

Iki haydut yaÅŸam boyu haksızlık hamuruyla yoÄŸrulmuÅŸtu. Bireyin hak ve adalet ölçüsünü yitirmesi en acıklı düşüştür. Her ikisi de haçın üstünden lanet yaÄŸdırıyordu.  Ä°sa’ya da.. Bütün bunlara karşı sevgi örneÄŸi Mesih ne direndi, ne de kimseyi lanetledi. Iki yargılı çarmıhta birer barut fıçısı kesilmiÅŸ. Biri, “Mesih deÄŸil misin?” dedi. “Haydi, kendini de bizi de kurtar!” Beden ve ruh iÅŸkencelerinin yanı sıra alay ve hakaret saldırıları.. Budur deÄŸerleri yitik ademoÄŸlu! Kötülüğün her çeÅŸidini iÅŸle, sıkışınca kolay bir çıkış yolu ara. Nasıl olabilir ikrarsız, tövbesiz kurtuluÅŸ? YitirilmiÅŸ deÄŸerlerin ön sırasında adalet ölçüsünden sapmak belirir. Adalete saygıyı pazara çıkaran günahlı insan Tanrı adaletini nasıl zorladığını düşünebilirse titrer!

Tam bu sırada iki eÅŸkıyanın birinde büsbütün ÅŸaşırtıcı bir aydınlanma oldu. YüreÄŸinde tanrısal ışık parladı, hak adalet ilkesini kavradı. Ölümün kapkaranlık sonsuza götüren dikenli yol deÄŸil, sonsuz ışığa ileten kayrasal geçiÅŸ olabileceÄŸini imanla kabul etti. Mesih’in gelecek parlak hükümranlığına sığındı. Ne iyi olurdu, sığınmacılığı arayan herkes o görkemli hükümranın kanatları altına sığınsa! Åžu adaletsiz, güvenliksiz dünyada kendine sığınılacak bir ülke özleyen herkese o ÅŸanlı ülkeden bir çaÄŸrı geliyor. Ä°sa Mesih, “Ey bütün yorulanlar ve ağır yük altında yıprananlar” diye her suçluya sesleniyor. “Bana gelin; sizleri dinlendiririm” (Matta 11:28).

Rab Ä°sa o anda yepyeni yaÅŸama kavuÅŸan tövbeliye ÅŸu güvenliÄŸi bildirdi: “DoÄŸrusu sana derim ki, bugün benimle birlikte cennette olacaksın” (Luka 23:39-43). O mahkum insan  pasparlak bir aÅŸamaya geldi. Adaletsizlikten adalete götüren yol Tanrı sevgisinden kaynaklanan iman taÅŸlarıyla döşeliydi. Toplumun dışladığı insanı Ä°sa kabul etti, önünde esenlik yolunu açtı. Bunu seçen yargılı sonsuzun gönencine kavuÅŸtu.

Öbür yargılı kendisini haçtan indirebilecek bir kaçış yolu arıyordu. Belki de gidip haksızlığına haksızlık katsın diye.. Gerçek kurtuluÅŸa kavuÅŸan yargılı ötekini kınadı: “Senin Tanrı’dan korkun yok mu? Kendin de aynı yargıyla ceza görmektesin. Bizimki hak edilmiÅŸ cezadır. Yaptıklarımıza yaraÅŸan karşılığı alıyoruz. Ama O hiçbir yolsuz iÅŸ yapmadı! Ya Ä°sa, hükümranlığına geldiÄŸinde beni anımsa!” (Luka 23:33-43). Böyle bir ikrar peygamberlik bildirisini duymuÅŸ bir günahlının aÄŸzından çıktı. Duyduklarına, bildiklerine oracıkta iman etti; yaÅŸam boyu iÅŸlediÄŸi günaha rest çekti, tüm haksızlıklarını Mesih’in saÄŸladığı adaletle deÄŸiÅŸ tokuÅŸ etti. Budur günahlının dönüşü: Ä°sa’yı kurtarıcı olarak ikrar etmek, O’nun ÅŸimdiki ve gelecek hükümranlığına sığınmak.

Ne olabilir İncil’in temel mesajı? Hak İsa haksızlar yararına öldü. Tanrı sevgisinin sevindirici göstergesi budur. Bir yanda suçsuz İsa, öbür yanda idam yargılısı suçlu. Eşkıya ölürken günahlarınına yaraşan sonsuz yargıyı kavrayarak titriyor. Günahsız Mesih’i Tanrı’ca sağlanan kurbanı olarak tanıyor, o anda kesinlikle O’na kurtarıcı olarak  iman ediyor. İsa onu bağışlıyor, sonsuz cenneti veriyor. Öz niteliği sevgi olan göksel Baba bu özelliğini biricik Oğlu’nun ölümüyle mühürlüyor.

Şimdiki yaşamda günah affına, sonsuz güvencine kim kavuşabilir? Çok iyi olan mı? Çok dinsel olan mı? Bol bol hayır sevap işleyen mi? Serpuşa, libasa, saça sakala, tespihe özel dikkatle eğilen mi? Ne var ki, sonsuz vaadını ve güvenliğini alan suçlu bunlardan hiçbirini yapmadı, hem de yapamazdı! Kapkaranlık sonsuzun yolcusuyken haksızlıkların, adaletsizliklerin cezasına kurtulmalık olarak sunulan kurtarıcı Mesih’in kayrasına sığındı. Ne yazık! Öbür yargılı Tanrı sunusunu alayla tepti. Ademoğulları tez elden şüphe ve yadsıma tepkisi gösterebilir; özgürdür. Ama insanın katı yürekliliğiyle imansızlığı Tanrı eylemine sünger çekemez, ilerideki yargıyı gideremez. Evrenin yargıcı tüm haksızlıkları hak olan Kişi’ye yükledi, hak olanın kusursuz adaletini haksıza verdi. Kurtarıcıya iman edip günahından ayrılan suçluya.. Sen de Mesih’e imanla bu kişilerin arasına katılabilirsin. Evrende kalıcı tek sağlayış Tanrı armağanıdır. Kurtuluşun tatlılığı günahın acılığını bastırır. Bu çabasal değil, kayrasal gönençtir.

Yazan: Thomas Cosmades