"Ama şunu bilin ki, ev sahibi, hırsızın gece hangi saatte geleceğini bilse, uyanık kalır, evinin soyulmasına fırsat vermez. Bunun için siz de hazır olun! Çünkü İnsanoğlu beklemediğiniz saatte gelecektir. Efendinin, hizmetkârlarına vaktinde yiyecek vermek için başlarına atadığı güvenilir ve akıllı köle kimdir? Efendisi eve döndüğünde işinin başında bulacağı o köleye ne mutlu! Size doğrusunu söyleyeyim, efendisi onu bütün malının üzerinde yetkili kılacak. Ama o köle kötü olur da içinden, `Efendim gecikiyor` der ve öteki köleleri dövmeye başlarsa, sarhoşlarla birlikte yiyip içerse, efendisi, onun beklemediği günde, ummadığı saatte gelecek, onu şiddetle cezalandırıp ikiyüzlülerle bir tutacak. Orada ağlayış ve diş gıcırtısı olacaktır.” (Matta 24:43-51)

"Biliyoruz ki, barındığımız bu dünyasal çadır yıkılırsa, göklerde Tanrı`nın bize sağladığı bir konut -elle yapılmamış, sonsuza dek kalacak bir evimiz- vardır. Şimdiyse göksel evimizi giyinmeyi özleyerek inliyoruz. Onu giyinirsek çıplak kalmayız. Dünyasal çadırda yaşayan bizler ağır bir yük altında inliyoruz. Asıl istediğimiz soyunmak değil, giyinmektir. Öyle ki, ölümlü olan, yaşam tarafından yutulsun. Bizleri tam bu amaç için hazırlamış ve güvence olarak bize Ruh`u vermiş olan Tanrı`dır. Bu nedenle her zaman cesaretimiz vardır. Şunu biliyoruz ki, bu bedende yaşadıkça Rab`den uzaktayız. Gözle görülene değil, imana dayanarak yaşarız. Cesaretimiz vardır diyorum ve bedenden uzakta, Rab`bin yanında olmayı yeğleriz. Bunun için, ister bedende yaşayalım ister bedenden uzak olalım, amacımız Rab`bi hoşnut etmektir. Çünkü bedende yaşarken gerek iyi gerek kötü, yaptıklarımızın karşılığını almak için hepimiz Mesih`in yargı kürsüsü önüne çıkmak zorundayız." (2.Korintliler 5:1-10)

Kardeşler, umudu olmayan öbür insanlar gibi kederlenmemeniz için, gözlerini yaşama kapamış olanlar konusunda bilgisiz kalmanızı istemiyoruz. (1. Selanikliler 4:13)

Duygularının dizginlerinin başıboş olmamasına dikkat etmelisin yoksa seni üzüntünün içerisinde daha da fazla günaha sürükleyebilirler. O gözyaşlarını ölüler için değil, günahların için yaktığın ağıtlar için dökmelisin. Tıpkı hiçbir umuda sahip olmayanlar ve görkemli ve sonsuz yaşama götürecek olan mükemmel diriliş umuduna sahip olanlar arasında bir fark olması gerekiyorsa, çektiğin üzüntü konusunda seninle diğerlerinin arasında da bir fark olması gerekmektedir. Elçi Pavlus, ‘bilgisiz kalmanızı istemiyoruz’ demektedir. Diğerleri bu bilgiye sahip değildir ve bu yüzden üzüntülerini en aşırı derecede yaşamaktadırlar fakat ben sizlerin bu kişiler gibi üzülmenizi istemem. Rab’de ölenlerin ölümlerinin, mutlaka uyanacakları bir uyku olduğunu, mezarlarının, dirilişin sabahı gelip çattığında içlerinden çıkacakları bir yer olduğunu bilmiyor musunuz? Bundan da öte şu anda ruhlarının Baba Tanrı, Mesih ve sonsuz Ruh ile birlikte olarak sayılamayacak kadar çok melek ve kutsalın arasına katıldıklarına, devamlı sevgi içerisinde, devamlı bir şekilde Tanrı’dan zevk aldıklarına ve İsa’nın kanıyla kurtarması, Kutsal Ruh’un sonsuz yaşamın mirasçıları olarak belirlemesi için Tanrı’nın onları seçtiğine iman etmiyor musun? Onlar sevinç içindeyken sen hala yakınacak mısın? Onlar övgü ilahileri söylerken sen ağıtlar mı yakacaksın? Onlar yüceltildiği için mi kendini sıkıntı içerisinde bulacaksın? … Eğer seninle konuşabilselerdi şunları duyardın: ‘Sen her gün sıkıntı içerisindesin, biz ise sonsuz esenlik, rahat ve zafer; sen günah ve Şeytan’ın tehlikesiyle yaşamaktasın, biz ise bunlardan tamamen kurtulduk; RAB’be olan sevgin mükemmelden çok uzak iken bizlerin sevgisi hiçbir şeyle karşılaştırılamaz; bizlerin Tanrı, Mesih ve sonsuz yaşamın görkemi hakkında bildiklerimizi bilmiyorsun, bizim gördüklerimizi görmüyor, bizim tadını çıkardıklarımızı tadamıyorsun, bu yüzden gözyaşlarını bizim için değil kendin için harca, bizim için değil kendin için ağla… Dua ediyor, bekliyor ve bizim olduğumuz yerde olmayı ümit ediyorsun, biz ise senin olduğun yerde olmayı artık asla istemiyoruz. Biz senin yaşadığın evden daha iyisine, sahip olduklarından daha iyisine, çalıştığın işten daha iyisine, ve kendini meşgul ettiğin şeylerden daha iyisine sahibiz. Bu yüzden kendin için üzül, bizim için değil’

Yazan: Thomas Doolittle
Çeviren: Yüce Kabakçı (www.yucelutuf.com)

Tarih boyunca öfke sonucu ne denli savaşlar, soykırımlar, katliamlar oldu; oluyor da.. Ademoğlunun temel tutsaklığı öfkeyedir. Uygarlığın doruklaştığı şu döneme ‘Öfke Çağı’ dememiz hiç de yanlış olmaz. Bir futbol takımı oyun yitirir, yanlıları küplere biner, huligan yıkımını enikler. Toplumuna karşı bazılarının kanı başına sıçrar, ormanları ateşe verir ya da içerleyişini başka taşkınlıklara yöneltir. Terörizm eylemini esinleyen, yönelten duygu elbette yanıp tutuşan öfkedir. Bunun en belirgin, kahredici göstergesi, 11 Eylül 2001 cinnetidir. On dokuz kişiye öfke öylesi egemen olmuş ki, değerlerin tümünü —kendi canlarına saygıyı da— bir yana itiyor. Ve bu eylem Allah’a yükletiliyor!

Eski çağın insanı kızgınlığı kişileştirerek onu ürkü alevleri saçan bir tanrı biçimine sokuyor. Kızgınlık var masmavi gökte beliren bulutçuk gibi hemen dağılır, başkasıysa yıkıcı kasırgalar getiren kapkaranlık bulutlara dönüşür. İncil’de şu Tanrı buyruğu vurgulanır: "Öfkeye kapılınca bunu günaha dönüştürmeyin. Öfkenizin üzerine güneş batmasın. İblise fırsat vermeyin" (Efesoslular 2:26,27). Barış Başkanı İsa Mesih şu uyarıyı duyurur: "Size derim ki, kardeşine öfkelenen herkes yargılanmayı hak edecektir" (Matta 5:22). Rab, yıkıcı, dağıtıcı, ağlatıcı öfkeden söz etmekte. Günahı arıtıp varlığa egemen olunca O, öfke bulutlarını kesenkes dağıtır. Karşısındakini çamura toprağa batıran, galiz sövmeleri bastıran, gözdağı savuran ya da bıçağa sarılan kızgınlık, iblisin fırsatı ele alarak çaresiz kişiyi yönetmesinin belirgin örneğidir.

Bu dönümde, insan kızgınlığından apayrı özellikle beliren Tanrı kızgınlığına eğilmek yararlı olur. Bu kızgınlık Kutsal Söz’de şu sözlerle anlatılır: "Tanrı adil bir yargıçtır; güngünden öfke saçar... Kızgınlığının gücü üzerimden geçti; korku beni yedi bitirdi... Eriyip tükeniyoruz öfkenden; kızgınlığından dehşete düşüyoruz" (Mezmur 7:11; 88:16; 90:7). Ademoğlunun okşadığı, hiç bırakmadığı günaha karşı güngünden öfke taşıyan Tanrı, kişiye kesin ve belirgin uyarıda bulunur. Şaşmaz değişmez adaleti herkesi hakça yargılar. O’nun adaletini kendi kaprislerine, dinsel yorumlarına, öç alevlerine, kişisel büyüklenmelere alet yaparak günahını örtbas edenlere yaraşan yargı öfkeyle dolu Hak Yargıç’ın elinden yaraşan cezayı almaktır. Tanrı’nın hak kızgınlığı O’nun kutsallığından kaynaklanır, insanınkiyse cehennem alevlerinden beslenir.

Birçok ilişkide ölçüsüz ademoğlu, kızgınken ölçüsüzlüğünü tüm çirkinliğiyle sergiler. İnsanın öfkesi kötü ilişkileri, yıkımı enikler. Öte yandan Tanrı’nın kızgınlığı her durumda kendi adalet ilkesini savunur. Insansal öfke bencil çıkarcı duygulardan beslenir. Hıncı, kıskançlığı, çekememezliği, güvensizliği, kuşkuyu, korkuyu içerleyişi ve bu türden aşağılık duygularını dışarıya verir. Adil Yaratan-Kurtaran bunlardan bir tekiyle etkilenemez. O’nun öfkesi her durumda kutsallık-doğruluk sınırı içinde işler. Tanrısal kızgınlığın tek ereği, günahlının sarstığı evrensel düzen ve erdem ilkelerini savunmak, sarsılan dengeyi saptamaktır.

Temizliğe saygısı olan, her tür kirlilik karşısında iğrenti duyan kişi Tanrı’nın günah doğrultusunda taşıdığı kızgınlığı daha iyi kavrayabilir. Kutsal Tanrı öz varlığıyla çelişki oluşturan hiçbir bozukluğa sünger geçirmez. Ters durumda egemenliğinin ayaklar altında çiğnenmesine göz yuman biri olurdu. Hayır! O’nun adaleti tamdır, öfkesi korkutucudur. Musa peygamber günahlının sarsıntısına değinerek Tanrı’ya şöyle yakınır: "Bütün günlerimiz Senin gazabında geçiyor; Yıllarımızı bir soluk gibi bitirmekteyiz" (Mezmur 90:9). İşin şaşırtıcı yönü, günahı öfkeyle karşılayan Tanrı öte yandan sevgisini de kısmaz. O günahtan nefret eder, bunun yanı sıra günahlıyı sevdikçe sever. İnsan öfkesinden başkalığı budur. Öfkeyle eyleme koyulanda zerre kadar sevgi yoktur; tek etkeni öfkedir. Ama Tanrı öfkelenir, yanı sıra da sever, Tanrı sevgidir (I.Yuhanna 4:8,16). Yalnız Tanrı’dır öfkeyle sevgiyi bağdaştıran, bunları kesin uyumda tutan.

Günahlı kişi korku ıstırabı altında işkence çekmesin. Tanrı’yı hem öfkesi hem de sevgisi kapsamında tanıyan O’nun gerçek niteliğini kavrayabilir. Ademoğlunun öfkeye set çekebilmek için akılları durduran özveriye koyulması hiç düşünülebilir mi? Oğlu öldürülen bağrı yanık baba katile, "Sen oğlumu öldürdün, ama ben senin bu suçuna karşı mahkemede fidye olarak canımı sunacağım; böylece hem öfkemi noktalayacağım, hem de adaletin ödün vermez dileğini karşılayacağım" diyebilir mi hiç?

Tanrı tam bu eylemi sonuçladı. Adaletinin dileğini karşılamak, böylece taşkın öfkesini gidermek için biricik Oğlu İsa Mesih’i yerimize sundu. Bu çetin soruna yaratık açısından değil, Yaratan-Kurtaran açısından yaklaşan, aklını düğümleyen sorunların teker teker çözüldüğüne tanık olur, ve bundan sevinç bulur. Dinden vecibeden önce günahaf konusuna eğilmek en önde yer tutan gerekçedir. Bundan ötesi ayrıntı, çoğu kez de çalkantı faslıdır. "Günahlıyım. Tanrı’nın adaletini zorladım, O’nun kutsallığına karşı çıktım. Göksel Baba’yı mağdur etmiş bir suçluyum. Bunu kendim onaramam. Mesih’in benim yerime kurbanını kabul ediyorum, katında tövbeyle iman ediyorum. Bana verdiği sonsuz güveni için O’na binler binleri teşekkür sunuyorum."

Yazan: Thomas Cosmades

Tanrı sevgisinin somut ve köklü kanıtı budur: Hakka adalete hiç saygısı olmayan din bağnazı insanların yargılamasıyla ölüme gönderilen Mesih, şu haksızlık dünyasında Tanrı sevgisinin etkin belgesi ve göstergesidir. Isa Mesih insanların günahı için ölürken altı saat süreyle çarmıhta ruh ve beden işkenceleri çekti. Ne demekti, tüm çağlarda tüm insanların günah yargısını taşımak? Haç üstünden yedi kez konuştu. Bunların ilki şudur: "Ey Baba, onları bağışla; çünkü ne yaptıklarını bilmiyorlar!" (Luka 23:34).

Tarihin bu en belirgin haksızlığını bilgisi egemenliği tartışma kaldırmayanTanrı hak ve adalet yöntemine dönüştürdü. Budur, aklı sarsan Tanrı eylemi! Kurtarıcı Isa düşünceyi sarsan insan kötülüğünü Baba’ya yükselttiği bu duygulandırıcı dilekle karşıladı. Bununla Tanrı sevgisini, affetme gücünü sergiledi. İdam yargılısı iki eşkıyanın ortasında asılmıştı O. Bu da öbürler gibidir dercesine! Ne yazık! Asılı haydutlardan biri haçta adalete uyanırken, öbürü gözlerini yumdu, yüreğini sertleştirdi, adaletsizliğinde öldü. Hakkı çiğnemeye eninde sonunda hak yargı yaraştığını kavramak istemedi.

Iki haydut yaşam boyu haksızlık hamuruyla yoğrulmuştu. Bireyin hak ve adalet ölçüsünü yitirmesi en acıklı düşüştür. Her ikisi de haçın üstünden lanet yağdırıyordu.  İsa’ya da.. Bütün bunlara karşı sevgi örneği Mesih ne direndi, ne de kimseyi lanetledi. Iki yargılı çarmıhta birer barut fıçısı kesilmiş. Biri, "Mesih değil misin?" dedi. "Haydi, kendini de bizi de kurtar!" Beden ve ruh işkencelerinin yanı sıra alay ve hakaret saldırıları.. Budur değerleri yitik ademoğlu! Kötülüğün her çeşidini işle, sıkışınca kolay bir çıkış yolu ara. Nasıl olabilir ikrarsız, tövbesiz kurtuluş? Yitirilmiş değerlerin ön sırasında adalet ölçüsünden sapmak belirir. Adalete saygıyı pazara çıkaran günahlı insan Tanrı adaletini nasıl zorladığını düşünebilirse titrer!

Tam bu sırada iki eşkıyanın birinde büsbütün şaşırtıcı bir aydınlanma oldu. Yüreğinde tanrısal ışık parladı, hak adalet ilkesini kavradı. Ölümün kapkaranlık sonsuza götüren dikenli yol değil, sonsuz ışığa ileten kayrasal geçiş olabileceğini imanla kabul etti. Mesih’in gelecek parlak hükümranlığına sığındı. Ne iyi olurdu, sığınmacılığı arayan herkes o görkemli hükümranın kanatları altına sığınsa! Şu adaletsiz, güvenliksiz dünyada kendine sığınılacak bir ülke özleyen herkese o şanlı ülkeden bir çağrı geliyor. İsa Mesih, "Ey bütün yorulanlar ve ağır yük altında yıprananlar" diye her suçluya sesleniyor. "Bana gelin; sizleri dinlendiririm" (Matta 11:28).

Rab İsa o anda yepyeni yaşama kavuşan tövbeliye şu güvenliği bildirdi: "Doğrusu sana derim ki, bugün benimle birlikte cennette olacaksın" (Luka 23:39-43). O mahkum insan  pasparlak bir aşamaya geldi. Adaletsizlikten adalete götüren yol Tanrı sevgisinden kaynaklanan iman taşlarıyla döşeliydi. Toplumun dışladığı insanı İsa kabul etti, önünde esenlik yolunu açtı. Bunu seçen yargılı sonsuzun gönencine kavuştu.

Öbür yargılı kendisini haçtan indirebilecek bir kaçış yolu arıyordu. Belki de gidip haksızlığına haksızlık katsın diye.. Gerçek kurtuluşa kavuşan yargılı ötekini kınadı: "Senin Tanrı’dan korkun yok mu? Kendin de aynı yargıyla ceza görmektesin. Bizimki hak edilmiş cezadır. Yaptıklarımıza yaraşan karşılığı alıyoruz. Ama O hiçbir yolsuz iş yapmadı! Ya İsa, hükümranlığına geldiğinde beni anımsa!" (Luka 23:33-43). Böyle bir ikrar peygamberlik bildirisini duymuş bir günahlının ağzından çıktı. Duyduklarına, bildiklerine oracıkta iman etti; yaşam boyu işlediği günaha rest çekti, tüm haksızlıklarını Mesih’in sağladığı adaletle değiş tokuş etti. Budur günahlının dönüşü: İsa’yı kurtarıcı olarak ikrar etmek, O’nun şimdiki ve gelecek hükümranlığına sığınmak.

Ne olabilir İncil’in temel mesajı? Hak İsa haksızlar yararına öldü. Tanrı sevgisinin sevindirici göstergesi budur. Bir yanda suçsuz İsa, öbür yanda idam yargılısı suçlu. Eşkıya ölürken günahlarınına yaraşan sonsuz yargıyı kavrayarak titriyor. Günahsız Mesih’i Tanrı’ca sağlanan kurbanı olarak tanıyor, o anda kesinlikle O’na kurtarıcı olarak  iman ediyor. İsa onu bağışlıyor, sonsuz cenneti veriyor. Öz niteliği sevgi olan göksel Baba bu özelliğini biricik Oğlu’nun ölümüyle mühürlüyor.

Şimdiki yaşamda günah affına, sonsuz güvencine kim kavuşabilir? Çok iyi olan mı? Çok dinsel olan mı? Bol bol hayır sevap işleyen mi? Serpuşa, libasa, saça sakala, tespihe özel dikkatle eğilen mi? Ne var ki, sonsuz vaadını ve güvenliğini alan suçlu bunlardan hiçbirini yapmadı, hem de yapamazdı! Kapkaranlık sonsuzun yolcusuyken haksızlıkların, adaletsizliklerin cezasına kurtulmalık olarak sunulan kurtarıcı Mesih’in kayrasına sığındı. Ne yazık! Öbür yargılı Tanrı sunusunu alayla tepti. Ademoğulları tez elden şüphe ve yadsıma tepkisi gösterebilir; özgürdür. Ama insanın katı yürekliliğiyle imansızlığı Tanrı eylemine sünger çekemez, ilerideki yargıyı gideremez. Evrenin yargıcı tüm haksızlıkları hak olan Kişi’ye yükledi, hak olanın kusursuz adaletini haksıza verdi. Kurtarıcıya iman edip günahından ayrılan suçluya.. Sen de Mesih’e imanla bu kişilerin arasına katılabilirsin. Evrende kalıcı tek sağlayış Tanrı armağanıdır. Kurtuluşun tatlılığı günahın acılığını bastırır. Bu çabasal değil, kayrasal gönençtir.

Yazan: Thomas Cosmades

Lütfen bu zorlu süreçte Thomas Cosmades'i dualarınızda hatırlayınız.

Esenlikler,
Hristiyan.gen.tr

Şarkıları bulmanıza yardımcı olacak arama terimleri ve bazı hristiyan grup ve şarkıcılarının isimleri aşağıdadır.
Albümlerin adreslerini ve isimlerini görmek için yazının devamını okuyunuz.

NOEL ALBÜMLERİ

Noel Ninni Albümü:
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=ZUdNQk9JRmoyM0ZuVmpHazZnbTAxUT09

Casting Crowns - Peace On Earth:
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=eXlGOHFmejR6NWwvSXFiZ0lXejhTZz09

Noel Şarkıları - Don Moen:
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=bmU3SkpIY3BLSHNiQXZuYzg5U2I1UT09

Christmas İlahileri - Elvis Presley:
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=TTRXL3JoQUJ4UldRQ2pwaXJJamRNZz09

Frank Sinatra'dan Noel İlahileri:
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=K29zZ01vbVR3dkx6UGUvWENjOFJSZz09

Songs 4 Worship - Christmas Songs:
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=TnErOUlWVDQwdFRjSytYTXdlaE9CUT09

GENEL HRİSTİYAN ALBÜMLERİ

Hillsong - Ultimate Worship:
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=bnpvZHgwRWhycCtYTEtaMXBIdXNCUT09

Paul Wilbur - Esenlik Dileyin Yeruşalim'e:
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=K1JUQllQbjAwUm5zNVcwZzBCVUc5UT09

Akustik Tapınma - En İyi 25:
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=UVRjWVdtTmFZbG5JdzFyc2tLMzFnUT09

Paul Baloche - Offering Of Worship:
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=S2VRTG5odDVCbW1hVEtybFQ1UkFJUT09

Paul Wilbur - A Night Of Extravagant Worship:
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=ZFY5SDVRVVQwWUFtZTFTQ1hkeDBXQT09

Hillsong - Ultimate Worship Collection:
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=VkdDMk1kanhzejBPWk43WVpCSXZDUT09

Celtic Hristiyan Ninnileri:
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=NGwvV2t5L2lqYkFYSWMzMnNLdXRjQT09

Brian Littrell - Welcome Home
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=VGYxL2lNRWxKOW9MUGRmUU1ndlJEdz09

Natalie Grant - Worship Songs:
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=M2RRZDQ3MG5MTzZxQW5DQXIzWTBIQT09

Kutsal Kitap'tan İlahiler:
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=YWRma205UWpVU2V2cHpXL2daMHR4UT09

Kutsal Kitap'tan İlahiler 2:
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=Q1FWMjVheHFvY0dILzQyTUJvUXl5Zz09

Michael W. Smith - A New Hallelujah
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=Y1VqVUpETWFnN1hWZGc3cWEzcGEyZz09

Robin Mark - Year of Grace
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=TFVoRjNOYnFFRTMzRFVmSkcwcmdvQT09

Robin Mark - Revival In Belfast 2
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=SjVGdkNtVXpBQzZwTzRmdVFoemRxZz09

Robin Mark - East Of The River
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=V21HaTNnQlRBaDZJZ0REeHlyUjYrQT09

Third Day - Live Revelations
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=OWJkVlNPQWl5THdLbVRpdC9UOEJNdz09

Sonicflood - Resonate
http://www.ttnetmuzik.com.tr/Pages/Album.aspx?albumId=VXh4TC9NL0Z0TzArUnZRaU5ubitWQT09

http://www.ttnetmuzik.com.tr adresinde daha bir çok albüm mevcut, ancak bizim sizin için bulabildiklerimiz bu kadar. "Worship", "Praise" şeklinde aramalar yaparak daha nice albüme ulaşmanız mümkün. Herkese esenlikler ve iyi dinlemeler.
Hristiyan.gen.tr & Hristiyanblog.com

Hukuki durum
Önce, Lozan. Siz okumaktan bıktınız, ben de yazmaktan: Lozan Antlaşması’nda kullanılan tek azınlık terimi ve ölçütü şudur: “TC vatandaşı gayrimüslimler”. Yine Lozan, “bu antlaşma yapıldığı tarihteki gayrimüslimler” gibilerden de bir şey demez. Yani, Lozan’a göre şu anda TC vatandaşı olan istisnasız bütün gayrimüslimler azınlık statüsündedir ve azınlık haklarına sahiptir. Ama burada azınlık hakkına bile gerek yok. Çünkü “dinini yaymak” Müslümanlara olduğu kadar gayrimüslimler ve bu arada Protestanlar için de hak.
Arkasından, çeşitli “mevzuat hazretleri”. 2003’te 6. AB Uyum Paketi tarafından değiştirilene kadar, bu insanların kilise yapmalarına engel olmak için 3194 s. İmar Kanunu Ek Madde 2 kullanılıyordu. Çünkü kanun sadece cami yapımını düzenliyordu. 2003’te “cami”nin yerine “ibadethane”, “müftülük”ün yerine de “mülki amir” kondu, mesele halloldu. Ne halloldusu? Olmadı tabii!

Gerçek durum
1) “Mülki amir”lerimiz Müslüman Türkiye’yi savunmaya kararlı. Ör. Ödemiş Kaymakamlığı şöyle yaptı: (a) Önce, “dinsel tesis tahsis edilmesi, edilemeyecekse toplantı yerinin dinsel tesis olarak onaylanması” talebini reddetti, (b) Protestanların ibadetini 07.11.2006’da yasakladı. Gerekçe: “Yasal ibadet yerleri bulunmamaktadır.” Araya İçişleri Bakanlığı girdi de, süreç devam ediyor. Dört gün önce iç ferahlatıcı bir haber: Bölge İdare Mahkemesi (b)’yi iptal etti. Ama “ibadet yeri tahsisi veya toplantı yerinin onayı” yine yok tabii.

2) Mülki amirler, yapılan başvuruları “başvurulan yerde yerleşik bir Protestan cemaati olmadığı” gerekçesiyle reddediyor. Gerçekten de kağıt üstünde yok, çünkü sürekli saldırıya uğrayan ve ayrımcılıktan korkan bu insanların kimliklerinde hâlâ “İslam” yazıyor. Ör. Ankara Valiliği, Ankara Presbiteryen Kilisesi’nin talebini “muhtarlık kayıtlarına göre mahalle sınırlarında Hıristiyan yaşamadığı” gerekçesiyle reddetti.

Bütün bunlara, sayın belediyelerimizin “vatan müdafaası” için ellerinden geleni ardlarına koymamalarını da ilave edebilirsiniz. Örneğin, bu satırların yazıldığı anda Ankara Yenimahalle Belediyesi, Batıkent Protestan Kilisesi’ni “İmar Kanunu’na aykırılık ve 50 m. yakınında ibadet yeri (cami) bulunduğu” gerekçesiyle kapatmak istemekte. Yani, bırakın çan kulesini falan, Sanayi Çarşısı’nın bir pasajına sığınmış ibadethaneye resmen “bar, pavyon, içkili lokanta” muamelesi yapıyor belediye. Bu konuda şimdiye kadarki tek olumlu örnek, ne kadar anlamlıdır, Diyarbakır Sur Belediyesi’nden: Protestan cemaatin ibadet ettiği yere “dinî tesis” statüsünü tanıdı. Ama burada da Valilik onaylamıyor ve ibadet yeri yine açılamıyor. Gerekçe: “Bu konuda emsal karar bulunmamaktadır”.

Fiilî ve “yasal” saldırılar
3) Bu insanların ibadet etmeleri bir kısım halk tarafından da engelleniyor. Yalnızca 2007’de yapılan vahşi saldırıların sayısı 19. Bunların failleri (Malatya Zirve Yayınevi hariç) ya yakalanmadılar, ya tutuksuz yargılanmak üzere salıverildiler yahut küçük para cezalarıyla kurtuldular. Bu durumda risk yok; niye saldırmasınlar ki?

4) Risk olmaması yeterli değil tabii, saldırmak için. Bir de “ilham kaynağı” lazım: “Yasal” saldırılar. Şu örneğe bir bakınız: Protestan Kiliseler Derneği, Milli Eğitim Bakanlığı’na (MEB) başvuruyor: “TC İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük 8. sınıf ders kitabının ‘Türkiye’ye Yönelik Tehditler’ bahsinin ‘Misyonerlik Faaliyetleri’ başlıklı kısmında dinini yayma bir suçmuş gibi gösterilmektedir”. MEB’nin 02.10.2009 tarihli cevabını, önce, “sirkatin söyleme” açısından ibretle okuyunuz: “Yazınız incelenmiştir. [Söz konusu kitapta] ‘TC’nin iç ve dış tehditlere karşı korunması konusunda duyarlı [olunmalıdır]’ ve ‘Ermeni iddiaları, terörizm, misyonerlik faaliyetleri, irtica, bölücülük konuları ele alınacaktır’ ifadeleri bulunmaktadır... Ayrıca, 4-8. sınıf programında ‘Misyonerliğin olumsuz etkilerine vurgu yapılır’ denmektedir... Bilindiği üzere, ülkemizin jeopolitik ve stratejik konumu, bazı menfi faaliyetlerin odağı olması sonucunu doğurmuştur. Ülkemizde özellikle ‘misyonerlik’ adı altında yapılan ideolojik ve kimi zaman bölücü faaliyetlere hassasiyet gösterilmesi bir zorunluluktur. Münferit bazı olaylardan dolayı tüm eğitim sisteminin eleştirilmesi mümkün değildir. Bilgilerinizi ve gereğini rica ederim. İmza: Bakan adına, Talim ve Terbiye Kurulu Başkan Yd...”.

Tabii bu resmi cevabı, bir de, buram buram Ergenekon kokan “ülkemizin jeopolitik ve stratejik konumu” öcüsü açısından okuyunuz. Demokratik açılımı başlatan, Ergenekon rezaletini çözmekte kararlı olduğu varsayılan hükümetin Milli Eğitim Bakanı olan Nimet Çubukçu’nun kendi adına neler imzalandığından haberi var mı acaba?
Bu Türk Protestanlara kim, niçin baskı yapıyor? Mantıken, AKP zihniyeti. Çünkü Sünni Müslüman ideolojisine sahip olan ve bunu dayatan bu AKP zihniyeti. Ama bu yazıyı yazarken İzmir, İstanbul, Ankara ve Mardin’den kaç tane gayrimüslimle ilişkiye geçtiysem, AKP geldiğinden beri çok daha rahat olduklarını söylediler.
Biliyor musunuz, Türk-İslam sentezcilerinin yanı sıra en çok kim ezmeye çalışıyor bu insanları? Bu insanlara “emperyalizmin maşası” ve “bölücü” diyen “laik” kişiler. Büyük olasılıkla farkında bile değiller ki, bu tahsillerinden (Sakallı Celal!) ve bilinçsizliklerinden geliyor.

Tahsillerinden geliyor, çünkü Türk’ün ancak Müslüman olabileceği ulus-devlet’in verdiği “tahsil” sonucu bilinçaltlarına sızmış vaziyette. Bilinçsizliklerinden geliyor, çünkü çok önem verdikleri laikliğin bir ülkede gerçekleşmesinin, ancak şu iki koşul sayesinde mümkün olduğunu bilmiyorlar: 1) Burjuvazinin çok güçlü olması sayesinde din’le koalisyon yapmaya ihtiyaç duymaması, 2) Daha önemlisi, ülkede tek bir din veya mezhebin tekel kurmamış olması; yani, dinsel ve mezhepsel çeşitliliğin mevcut olması. Onun için, Alevilik bu açıdan çok büyük nimet. Gayrimüslimler de aynen öyle idi; “ulus-devlet” zihniyetimiz “temizliğe” uğratmadan önce tabii...

Bana en çok koyan, bunların solcu jargon ile Ergenekoncu jargonu aynı cümlede kullanmaları. Benim cânım kardeşim, “Emin Oktay tarihi” dışında biraz tarih öğren ne olur. Bu topraklara misyonerler Osmanlı zamanında Rum ve Ermenileri Protestan ve Katolik yapmak için geldiler; o nedenledir ki Fener ve Kumkapı patrikhanelerinin dillerinde tüyler bitti Bâb-ı Âli’ye şikayet ede ede. 1980’den beri de ola ola 72 milyonda 3000 kişilik cemaat oldular. Kadıköy Altıntepe dışında bir tek “yasal” kiliseleri yok. “Solculuk” adına bu kadar kara cehalet ve bu kadar ulusalcı paranoya artık tüyler ürpertici. Daha önemlisi, Sol’a en büyük hakaret. Evlerden ırak ola.